Από τον διαγωνισμό στα εγκαίνια
Ο Utzon και η Όπερα του Σίδνεϊ
Πώς δημιουργήθηκε η Όπερα του Σίδνεϊ: ο διαγωνισμός του 1956, το σχέδιο του Jørn Utzon, η σφαιρική λύση, τα πλακίδια, το 1966 και τα εγκαίνια το 1973.
Κρατήστε τις θέσεις σας στην Όπερα ↗Γρήγορη απάντηση
Ένας Δανός αρχιτέκτονας, ο Jørn Utzon, κέρδισε έναν διεθνή διαγωνισμό για την Όπερα του Σίδνεϊ το 1957. Η κατασκευή ξεκίνησε το 1959, ο Utzon εγκατέλειψε την Αυστραλία το 1966, μια ομάδα με επικεφαλής τον Peter Hall ολοκλήρωσε το κτίριο και η βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ το εγκαινίασε το 1973. Η UNESCO το κατέγραψε ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 2007.
Ο διαγωνισμός
Το 1956 ο Πρωθυπουργός της Νέας Νότιας Ουαλίας, Joseph Cahill, προκήρυξε διεθνή διαγωνισμό για μια Εθνική Όπερα στο Bennelong Point. Η Όπερα αναφέρει ότι ο διαγωνισμός προσέλκυσε συμμετοχές από 28 χώρες και ότι το σχέδιο του Utzon έφερε τον αριθμό 218. Μια επιτροπή τεσσάρων κριτών επέλεξε τον νικητή και το 1957 ο Πρωθυπουργός ανακοίνωσε ότι επρόκειτο για το Σχέδιο 218 του Jørn Utzon, ενός άγνωστου Δανού από το Hellebæk.
Τι πρότεινε ο Utzon
Μοναδικό ανάμεσα στις συμμετοχές, το σχέδιο του Utzon τοποθετούσε τις αίθουσες συναυλιών δίπλα δίπλα, με τις οστρακόσχημες στέγες τους να προεξέχουν πάνω από την άκρη του Bennelong Point και να παραπέμπουν στους βράχους του Σίδνεϊ και στα πανιά του λιμανιού του. Η Όπερα αναφέρει ότι μελέτησε εξονυχιστικά ναυτικούς χάρτες του λιμανιού του Σίδνεϊ και επηρεάστηκε από το κάστρο Kronborg κοντά στο σπίτι του στο Hellebæk. Οι αξιολογητές έγραψαν ότι λόγω της ιδιαίτερης πρωτοτυπίας του πρόκειται σαφώς για ένα αμφιλεγόμενο σχέδιο και ότι ήταν απόλυτα πεπεισμένοι για την αξία του.
Η κατασκευή ξεκινά
Το 1959 πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε κάτω από ομπρέλες, μέσα στη βροχή, για να παρακολουθήσει την τελετή που σηματοδότησε την έναρξη της κατασκευής. Ο Utzon είχε φτάσει στο Σίδνεϊ με μια χάλκινη πλάκα, την οποία ο Cahill βίδωσε στη θέση όπου θα τέμνονταν οι άξονες των δύο αιθουσών και η οποία είναι ακόμη ορατή στα σκαλιά σήμερα. Η γεωλογία του Bennelong Point δεν είχε χαρτογραφηθεί με ακρίβεια, οπότε έπρεπε να διανοιχτούν τσιμεντένιοι άξονες στο έδαφος πριν μπορέσει να υψωθεί το κτίριο. Η Πρώτη Φάση ολοκληρώθηκε το 1963, με καθυστέρηση.
Η σφαιρική λύση
Μεταξύ 1958 και 1962 ο σχεδιασμός της οροφής εξελίχθηκε μέσα από παραβολική, ελλειψοειδή και τελικά σφαιρική γεωμετρία. Η Όπερα αναφέρει ότι η συνειδητοποίηση πως η μορφή των κελυφών μπορούσε να προκύψει από την επιφάνεια μιας σφαίρας αποτέλεσε ορόσημο στην αρχιτεκτονική του 20ού αιώνα. Σήμαινε ότι η μορφή μπορούσε να προκατασκευαστεί από μια επαναλαμβανόμενη γεωμετρία και ότι μπορούσε να επιτευχθεί ένα ομοιόμορφο μοτίβο για την επένδυση με πλακίδια. Το 1962 ο Utzon υπέβαλε το Κίτρινο Βιβλίο του, το οποίο παρουσίαζε τα κελύφη, τις προκατασκευασμένες νευρώσεις και την επένδυση με πλακίδια.
Τα πλακίδια
Ο Ούτσον ήθελε τα κελύφη να κάνουν αντίθεση με το βαθύ μπλε του λιμανιού του Σίδνεϊ και το καθαρό μπλε του αυστραλιανού ουρανού. Βρήκε το φινίρισμα που επιθυμούσε στην Ιαπωνία: κεραμικά μπολ με μια ανεπαίσθητη τραχύτητα που προκαλείται από την κοκκώδη υφή του πηλού. Χρόνια εργασίας από τη Höganäs της Σουηδίας οδήγησαν σε αυτό που έγινε γνωστό ως Sydney Tile, φτιαγμένο από πηλό με ένα μικρό ποσοστό θρυμματισμένης πέτρας. Τα πλακίδια σε σχήμα chevron που καλύπτουν τα κελύφη παράγονταν σε ένα εργοστάσιο που στήθηκε κάτω από τη Monumental Steps, και συνολικά υπάρχουν 1.056.006 πλακίδια στη στέγη.
1966 και τα εγκαίνια
Οι σχέσεις μεταξύ του Utzon και της κυβέρνησης της Νέας Νότιας Ουαλίας διαλύθηκαν καθώς οι δαπάνες αυξάνονταν. Το 1966 ο Utzon εγκατέλειψε το έργο και ο Υπουργός Δημοσίων Έργων διόρισε μια νέα επιτροπή Αυστραλών αρχιτεκτόνων, με τον Peter Hall επικεφαλής του σχεδιασμού. Ο Utzon και η οικογένειά του έφυγαν από την Αυστραλία. Το κτίριο ολοκληρώθηκε από μια ομάδα με επικεφαλής τον Hall και εγκαινιάστηκε επίσημα από τη Βασίλισσα Ελισάβετ Β' το 1973.
Αναγνώριση
Ο Utzon έλαβε το Βραβείο Αρχιτεκτονικής Pritzker το 2003 και η Όπερα του Σίδνεϊ ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 2007. Η UNESCO αναφέρει ότι όταν το έργο ανατέθηκε στον Utzon από διεθνή κριτική επιτροπή το 1957, σηματοδότησε μια ριζικά νέα προσέγγιση στην κατασκευή. Χαρακτηρίζει την Όπερα ως ένα σπουδαίο αρχιτεκτονικό έργο του 20ού αιώνα, που αποτελείται από τρεις ομάδες αλληλοσυνδεόμενων θολωτών κελυφών, τα οποία στεγάζουν δύο κύριες αίθουσες παραστάσεων και ένα εστιατόριο.
Συχνές ερωτήσεις
Ποιος σχεδίασε την Όπερα του Σίδνεϊ;
Ο Δανός αρχιτέκτονας Jørn Utzon, του οποίου το σχέδιο Design 218 κέρδισε τον διεθνή διαγωνισμό που προκηρύχθηκε το 1957.
Πότε άνοιξε τις πύλες της;
Η βασίλισσα Ελισάβετ Β' την εγκαινίασε επίσημα το 1973.
Πόσα πλακίδια καλύπτουν τη στέγη;
Σύμφωνα με την Όπερα, η στέγη αριθμεί 1.056.006 πλακίδια.
Γιατί αποχώρησε ο Utzon;
Οι σχέσεις με την κυβέρνηση της Νέας Νότιας Ουαλίας διαταράχθηκαν καθώς το κόστος εκτοξευόταν, και εκείνος εγκατέλειψε την Αυστραλία το 1966.
Πότε ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς;
Το 2007.
Πηγές
- Sydney Opera House: Jørn Utzon AC
- Sydney Opera House, English Wikipedia
- Sydney Opera House: construction begins
- Jørn Utzon, English Wikipedia
- Sydney Opera House: the spherical solution
- Sydney Opera House: Utzon departs the House
- Sydney Opera House: Peter Hall and the completion of the Opera House
- UNESCO World Heritage Centre: Sydney Opera House